کفشدار

شعر هیات

این وبلاگ تا محرم هر هفته توسط حامد تجری به‌روز می‌شود
نوشته شده در چهارشنبه هفتم فروردین 1392ساعت 15:59 توسط مهدی زمستان

 دو غزل تقدیم به حضرت علی‌بن‌موسی الرضا علیه‌السلام:

 
 
 
 
غزل اول:
 
 
 
هر خانه‌ای حالش به مادر بستگی دارد
 
در این حرم اما به خواهر بستگی دارد
 
 
 
وصل‌است آب ناب سقاخانه بر جنت
 
یعنی شفا این‌جا به کوثر بستگی دارد
 
 
 
از مرکز ایران به پایین، دادن حاجت
 
حتما به تأیید برادر بستگی دارد
 
 
 
از بین هر باری که می‌آیی حرم با اشک
 
گاهی فقط به دیده‌ی تر بستگی دارد
 
 
 
از سر به زیری سربلندت می‌کند، تنها
 
آقایی عالم به یک سر بستگی دارد
 
 
 
هر کس که تو... هرجا که تو... هرجور میخواهی...
 
هرگونه تغییری به این هر بستگی دارد
 
 
 
دقت بکن گاهی قبول حاجتت حتی
 
به نوع داخل گشتن از در بستگی دارد
 
 
وقتی شدی مانند آهو بی کس و تنها
 
تازه به توضیح کبوتر بستگی دارد...
 
 
 
 
 
 

 
غزل دوم:
 
 
 
دل کندن دریا به ساحل بستگی دارد
 
به ماه نیمه،‌ ماه کامل بستگی دارد
 
 
 
دل بردن و دل دادن و دل کندن و رفتن
 
کار جهان تنها به یک دل بستگی دارد
 
 
 
کار جهان را دل مشخص کند هرچند
 
دل هم خودش در اصل به گل بستگی دارد
 
 
 
آقا کریم است و رئوف است و حرم باز است
 
حاجت گرفتن پس به سائل بستگی دارد
 
 
 
میزان عشق و عقل و مهر و اشک معلوم است
 
شرط قبولی به معدل بستگی دارد
 
 
 
از آب سقاخانه بعد از حاجتت بردار
 
درمان به داروی مکمل بستگی دارد
 
 
 
اذن دخولت را بخوان در شهر خود،‌ حاجت
 
به خواستن از درب منزل بستگی دارد
 
 
پس درس خارج خوانده‌های این حرم گفتند
 
که درس خارج هم به داخل بستگی دارد...
 
 
 
این که زیارت از نمازت هم مهم تر شد
 
به درک توضیح المسائل بستگی دارد
 
 
گاهی سلام از دور گاهی توی آغوشش
 
نوع زیارت‌ها به مشکل بستگی دارد...
 
 
 
 
 
نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم شهریور 1393ساعت 12:10 توسط مهدی زمستان|

تقدیم به حضرت معصومه سلام‌الله علیها:

 
 
 
روز تولدت به غلط روز دختر است
 
در اصل روز آمدنت روز خواهر است
 
 
 
شادند از حضور تو اهل جهان ولی
 
خوشحالی امام رضا جور دیگر است
 
 
 
امشب به اعتبار روایات مانده ام
 
میلاد توست یا شب میلاد کوثر است
 
 
 
وقتی پس از کریم تو تنها کریمه‌ای
 
اسم تو با امام حسن حاصلش زر است
 
 
 
از هر چه بگذریم نشد بگذریم از این
 
از خواهری که این همه عشق برادر است
 
 
 
دریاچه‌ی نمک سندش؛ بین اهل‌بیت
 
آری طعام سفره‌ی تو با نمک‌تر است
 
 
 
پس قلب این کویر به شوق تو می‌تپد
 
وقتی که کوه خضر برای تو منبر است
 
 
 
امشب حساب کرده ام از خانه تا ضریح
 
به نیت امام رضا هشت تا در است
 
 
 
با این حساب باز دل بیقرار من
 
آهوست توی مشهد و در قم کبوتر است
 
 
 
جمع دل من و دل هر کس به غیر تو
 
در بین صحن آینه جمع مکسر است
 
 
 
"ما را سری‌ست با تو که گر خلق روزگار
 
دشمن شوند" هدیه‌ی ما باز هم سر است
 
 
 
جای بقیع و آن‌همه قبری که خاکی است
 
دیدم در این حرم چقدر سنگ مرمر است
 
 
 
او هم شبی شبی درست پدر را ندیده است
 
معصومه هم رقیه‌ی موسی‌بن جعفر است
 
 
 
 
 
 
نوشته شده در پنجشنبه ششم شهریور 1393ساعت 14:3 توسط مهدی زمستان|



قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت